| Top 15 Tiener seksverhalen |
|
|
Verhaal: Studiebeursklik hier voor alle sexverhalen
|
[Klik op een foto om de hele film te bekijken]
|
Ik groeide op in een dorp in de Achterhoek. Mijn ouders hadden het niet breed,
want de boerderij leverde eigenlijk te weinig op voor ons tamelijk grote gezin,
ik heb nog een jonger zusje en twee jongere broertjes. Ik kon goed leren, maar
in onze kringen ging je na de mulo aan het werk en het hoogst haalbare was een
baantje op een kantoor; toch kreeg ik, na dringend advies van het hoofd van de
lagere school, de kans om naar de HBS te gaan, maar financieel zat verder
studeren er niet in; ik zou dus werk moeten zoeken. In ons gezin was ik zo’n
een beetje de tweede moeder, omdat mijn moeder vaak bij moest springen op de
boerderij. Het dorp was nogal stijf. Met mijn blonde haren heb ik ongetwijfeld
veel jongens en mannen het hoofd op hol gebracht. Ik was zo’n meisje dat rustig
en braaf oogde, maar van binnen onrustig was. Het leek me heerlijk om iets van
de wereld te zien, carrière te maken. Onder zedige kleding groeiden
mijn vrouwelijke vormen, die ik niet voluit mocht tonen. ’s Avonds in bed
verkende ik mijn lichaam en al vroeg kwam ik tot de ontdekking dat het mij
genot kon verschaffen. Daar spoot ook voor het eerst mijn fonteintje. Slechts
een enkele maal liet ik toe dat iemand anders van mijn lichaam genoot. Een
buurman had, toen ik een jaar of veertien was, bij hem in de keuken zijn handen
eens onder mijn truitje laten glijden en mijn borstjes gestreeld toen ik hem in
de vakantie hielp. Zijn vrouw was overleden. Natuurlijk had ik weg moeten
lopen, maar eigenlijk vond ik het wel een lekker gevoel. Ik kreeg een tientje
zwijggeld. Op een meerdaagse excursie had de bink van de school mij mee weten
te krijgen naar een donker hoekje achter een van de gebouwen. We tongzoenden en
hij ging met zijn hand mijn broekje binnen. Ik durfde niet te weigeren, omdat ik
misschien uitgelachen zou worden. Hij streelde mijn natte lipjes en ik kwam al
klaar voor hij zijn vinger naar binnen had laten glijden. Even later duwde hij
mijn hand langs zijn broekband en ik voelde voor het eerst het plakkerige spul
dat bij mannen uit hun geslacht komt. Aan het begin van de zomer bracht een
buurman mij de krant. Hij wist dat ik graag wilde studeren, want daar hadden we
het wel eens over gehad. Hij had een advertentie gelezen waarin een
studentensociëteit een meisje de kans bood gratis te studeren. Wilde je
ervoor in aanmerking komen, dan moest je een brief sturen en een pasfoto
insluiten. Ik vroeg mijn ouders of ik mocht schrijven. Eerst vonden ze het niet
goed, het was zo ver, helemaal in Leiden. Als het nou in Nijmegen was geweest.
Ik heb net zo lang gepraat tot ze toegaven en daarbij dankbaar gebruik gemaakt
van de buurman, die aangaf dat het een unieke kans was. Je had wel meer van dat
soort fondsen en ik kon toch altijd nog ‘nee’ zeggen. In mijn brief vertelde ik
in alle vrijheid over mijzelf, dat ik graag weg wilde van het platteland, wilde
studeren, andere mensen wilde leren kennen, maar dat ik niet de kans had vanwege
de financiële situatie thuis. Ik vertelde over mijn rol thuis, dat ik kon
koken, schoonmaken, verzorgen. Ik stuurde een foto mee, waar mijn hele lijf op
stond.
Een week later kreeg ik een brief terug, waarin stond dat ik werd uitgenodigd
voor een gesprek. In de brief zat geld voor een retour Leiden en een
routebeschrijving.
Nog nooit was ik alleen naar het Westen van het land gereisd; dus ik was
behoorlijk zenuwachtig. Het was nog best zoeken op de stations waar ik moest
overstappen, maar overal waren er behulpzame mensen, vooral mannen die me de
weg wezen als ik de indruk gaf te zoeken. Ik merkte dat er naar me werd
gekeken. Het was warm; dus had ik een kort rokje aangetrokken en een strak
truitje. Mijn moeder vond het rokje te kort en het truitje te strak, maar het
kwam ook, omdat ik wat gegroeid was het laatste jaar, mijn benen leken langer
te zijn geworden en mijn borstjes wat ronder. Ik had niet genoeg geld om steeds
nieuwe kleren te kopen. |
|
|
|
In Leiden was het niet zo moeilijk de sociëteit te vinden. Het was een
statig pand aan een van de grachten. Ik werd opengedaan door een knappe jongen
van ergens in de twintig. Hij stelde zich voor als de preses van de
sociëteit. Ik wist niet wat dat was, maar ik durfde het ook niet te
vragen. Hij ging me voor naar een grote kamer op de begane grond. Het had iets
weg van een café, maar ook weer niet. Er waren nog twee jongemannen in
de kamer. Ze waren heel aardig. We gingen aan een tafeltje zitten en we
praatten even over hoe mijn reis was geweest. De preses bleek een soort leider,
de andere twee ouderejaarsstudenten. Hij trouwens zelf ook. Hij vertelde summier
iets over de sociëteit en hoe de sollicitatieprocedure in zijn werk ging.
Die morgen zouden zij een beslissing nemen of ze met mij verder wilden en de
middag was gereserveerd om mij een beslissing te laten nemen. Vooraf werd
gesteld dat tijdens het eerste deel van de procedure daarom nog geen vragen van
mij werden verwacht. Zij wilden een goed beeld van mij krijgen om een
verantwoorde keuze maken. Het werd een soort sollicitatie-gesprek. Ik dacht
nog: als het niks wordt, dan heb ik in elk geval ervaring opgedaan. Ze stelden
mij allerlei vragen, zoals: waarom ik had gereageerd, welke ervaring ik in dit
leven had (soms ook intieme vragen over of ik al eens verkering had gehad en of
ik nu een vriendje had), wat ik wilde studeren en waarom. Ik heb op alle vragen
eerlijk antwoord gegeven.Na een uurtje zei de preses dat ze een goed beeld van
me hadden gekregen. Hij vroeg of ik er bezwaar tegen had om na het gesprek een
medisch onderzoek te ondergaan. Ze wilden ook graag een gezond lid. Ik vond het
wel een beetje raar, maar durfde niet te weigeren; dan was alles voor niets
geweest. Bovendien als ze me niet zagen zitten, zouden ze het medisch onderzoek
wel afgezegd hebben. Ik hoefde niet bang te zijn voor het onderzoek; ik was
immers gezond? De preses nam me mee naar een pand aan de overkant van de
gracht. Naast de deur hing een bordje: ”L. Kalmthout, arts”. We werden
ontvangen door een knappe jonge arts in een witte jas. Hij gaf me een hand en
vroeg me in de spreekkamer te komen. De preses zou in de wachtkamer blijven. De
dokter vroeg me eerst een vragenlijst in te vullen. De meeste vragen waren
gewone vragen over mijn gezondheid, over welke ziektes ik had gehad en of ik nu
ook ziektes had. Maar er waren ook vragen bij die me bijna lieten blozen; of ik
regelmatig ongesteld werd, hoeveel dagen mijn periode duurde, of ik ook
premenstruele klachten had en wanneer de laatste keer was dat ik ongesteld was
geweest (ik moest zelfs de datum invullen). Toen ik klaar was, bestudeerde de
arts de antwoorden. Hij leek tevreden. Je bent dus een gezond meisje, stelde
hij glimlachend vast. Hij vroeg me me achter het kamerscherm uit te kleden. Ik
keek hem kennelijk vragend aan, maar hij zei dat een medisch onderzoek heel
gebruikelijk was bij een sollicitatie. Ik vroeg hem of ik mij helemaal moest
uitkleden. Hij knikte. Ik voelde mij behoorlijk opgelaten, want ik had nog
nooit naakt voor een man gestaan. Eerst nam hij mijn pols en mijn bloeddruk op,
daarna liet mij even heen en weer lopen, waarbij hij zijn blik over mijn lichaam
liet dwalen. Mijn lichaam werd opgemeten, de omvang van mijn borstjes, de lengte
van mijn bovenbenen. Hij vroeg me op de onderzoekstafel te gaan zitten en mijn
handen achter me neer te zetten. Hij voelde aan mijn borstjes. Onmiddellijk
gingen mijn tepeltjes rechtop staan. Ik moest gaan liggen en mijn benen in een
soort beugels leggen. Hij zei dat hij mij inwendig wilde onderzoeken. Hij vroeg
of ik wel eens eerder zo’n onderzoek had gehad, bijvoorbeeld bij een
pilcontrole. Dat had ik niet. Hij stelde me op mijn gemak: het deed geen pijn,
het voelde misschien een beetje vreemd, omdat ik het niet gewend was. Daarom
zou hij even met zijn vinger mijn schaamlipjes een beetje masseren; ze werden
dan vochtig en dan kon hij gemakkelijker naar binnen. De dokter zei dat ik goed
op prikkels reageerde en duwde twee vingers een stukje in mijn vagina. Het deed
geen pijn. Ik had nog nooit iets zo ver in mijn kutje gehad. Hier lag ik,
naakt, mijn benen gespreid, terwijl een knappe jonge dokter met twee vingers in
mij zat; met de ene vinger zat hij diep in mij en leek te zoeken, met de andere
bewoog hij en streelde langs mijn schedewand bovenin. De spiertjes in mijn
kutje reageerden en vanuit mijn tenen kwam dat heerlijke gevoel naar boven.
Mijn knieën begonnen te trillen en via mijn bovenbenen bereikte het mijn
onderlijf. Ik kon het niet helpen, maar ik voelde ik een golf van binnen komen
die zich een weg zocht door mijn kutje naar buiten. Ik kon een kreun niet
onderdrukken. Een golfje vocht spoot met een boogje naar buiten en spatte op de
grond. Ik stamelde een excuus, maar de dokter zei dat het niets gaf. Hij zei dat
de een wat gevoeliger voor dit soort prikkels was dan de ander; ik was gewoon
een gezond meisje. Hij gaf me een doekje om me te drogen en wees me de wasbak
om even mijn onderbuik te wassen. Daarna mocht ik me weer aankleden. Hij gaf me
een hand en zei dat ik via de werkgever de uitslag van het onderzoek wel zou
horen.
De preses zat nog in de wachtkamer. Ik vond hem er wat verhit uitzien, het kwam
van de warmte, zei hij. |
|
|
|
Hij gaf me 25 gulden om tussen de middag ergens iets te gaan eten; hij zou even
wachten op de uitslag van het onderzoek. Ik zei dat het niet hoefde, dat ik wel
brood bij me had, maar hij wilde er niets van weten. Ik werd die middag om half
twee weer op de sociëteit verwacht om hun beslissing horen en als die
positief was, zou het tweede deel van de dag volgen. Ik wandelde langs de
grachten en werd direct verliefd op de stad. De oude geveltjes, de statige
pakhuizen en al die mensen die hier tussen de middag rondslenterden in de
voorjaarszon. De mensen waren aardig, want ik werd een paar keer door
jongemannen toegelachen. Ik zocht een terrasje op en nam een uitsmijter en een
glas melk. De rest van het geld zou ik teruggeven; dan konden ze onmiddellijk
zien dat ik een zuinig meisje was.Op de afgesproken tijd belde ik weer aan bij
de sociëteit. De preses nodigde mij weer vriendelijk binnen. Hij was nu
alleen. Hij vertelde me dat ik van de vele meisjes die hadden gereageerd, de
beste indruk had gemaakt en dat, als ik vanmiddag toestemde, hier mocht komen
wonen. Hij zou me eerst rondleiden. We begonnen bij de benedenverdieping. Naast
de caféachtige ruimte waarin ik ontvangen was, lag een kleine kamer. Er
stond een laag tafeltje en tegen de andere wand stond een hogere tafel. Er was
een wasbak, maar verder was de kamer niet zo veel bijzonders. Via een gang kwam
je in een soort berging met aan de muur rekken, waarop allerlei flessen stonden.
Op de grond stonden bierkratten en wijndozen. De gang kwam uit op een rommelige,
diepe tuin. In de grote boom, die veel schaduw gaf, hing een schommel. Dat vond
ik wel grappig en ging er even op zitten. Aan de andere kant van de gang lag de
gemeenschappelijk keuken. Het zag er behoorlijk schoon en netjes uit voor een
mannenhuis. De preses vertelde dat er iedere voormiddag een schoonmaakster kwam
die de gemeenschappelijke ruimtes schoonmaakte. Vroeg in de avond kwam een
mevrouw die het eten maakte en afwaste. Op de eerste en tweede verdieping waren
de kamers van de mannelijke leden van de sociëteit en ook de badkamer, die
erg ruim was. Ik zag een douche en een ligbad. De bovenste verdieping bestond
uit een ruime, lichte kamer en een mooie slaapkamer met een tweepersoons bed.
Dit zou, als ik wilde, mijn woonruimte worden. Alles was mooi ingericht; ik zou
dus geen spullen hoeven kopen.Terug in de sociëteitsruimte kreeg ik een
contract voorgelegd ter bestudering. De preses zou mij alleen laten; dan kon ik
het contract rustig lezen. Ik zou hem na zijn terugkomst vragen mogen stellen en
daarna moest ik beslissen.Het eerste deel van het contract ging over mijn
faciliteiten. Er stond een opsomming wat ik gratis kreeg: huisvesting, eten en
drinken, studiekosten (collegegeld, boeken en alle andere kosten), medische
voorzieningen, reiskosten, verzekeringen (er was een speciale verzekering
afgesloten als ik vanwege overmacht het huis voortijdig zou moeten verlaten).
Daarnaast kreeg ik een maandelijkse toelage van 250 gulden. Dit allemaal
gedurende mijn studie met een maximum van 5 jaar. De tweede paragraaf ging over
mijn verplichtingen. Ik moest ingeschreven staan aan de Leidse Universiteit en
diende, behoudens de in een bijlage omschreven vakanties en vrije dagen, in het
huis te wonen. Ik moest verder de regels en de gewoonten van het huis
respecteren. Ze werden in een aparte bijlage beschreven. Bij niet nakomen van
het contract, zou het ontbonden worden, de rechten vervielen dan. Er waren
bijlagen voor de mannelijke leden en voor het vrouwelijke lid.Ik was
nieuwsgierig naar mijn verplichtingen. Hoe verder ik in de bijlage kwam, hoe
meer ik mij verbaasde. De eerste paragraaf ging over algemene zaken,
bijvoorbeeld over de geheimhoudingsplicht. Ik zou nu en in de toekomst met
niemand over het leven binnen de sociëteit mogen praten. De volgende
paragraaf ging over de ‘dies’, het waren tien bijeenkomsten per jaar, elke
maand één. Alle leden waren verplicht deze dies bij te wonen en
zich te onderwerpen aan het programma en de voorschriften. Bij de paragraaf
over ‘relaties’ werd ik onrustig in mijn onderbuik. De leden van de
sociëteit mochten geen seksuele relaties hebben buiten de sociëteit
op staffe van uitsluiting. En toen kwam het …. Bij toerbeurt zouden de
mannelijke leden de nacht doorbrengen bij het vrouwelijke lid. Daarnaast hadden
de mannelijke leden één keer per dag het recht om kortstondig
(niet meer dan 5 minuten) ‘gebruik te maken van het lichaam van het vrouwelijke
lid’. Ik was dus het sociëteitshoertje … en toch, de gedachte wond mij zo
op, dat ik nat werd tussen mijn benen. Nieuwsgierig las ik verder. Er waren
kledingvoorschriften voor mij. Zo moest ik in het huis altijd de kleding dragen
die de sociëteit voorschreef. Onderkleding was binnenshuis voor het
vrouwelijke lid verboden, behalve gedurende mijn maandstonden, dan diende ik in
het rood te gaan. Ik moest de anticonceptiepil gebruiken en was verplicht zeer
hygiënisch te zijn. Sommige van deze voorschriften waren weer tot in het
detail uitgewerkt.Ik las ook de voorschriften voor de mannen. Ze waren vooral
gericht op de bescherming van mij, er werd een grote mate van discipline en
respect geëist. Op overtreding stonden allerlei straffen. Ze hadden
weliswaar recht op mijn diensten, maar het mocht nooit in de sfeer gaan van
‘eisen’. Na het lezen van het contract twijfelde ik zeer. Ik had een unieke
kans om te studeren, zelfstandig te worden, maar aan de ander kant werd ik een
soort prostituee. Het stootte me af en tegelijk wond het me ook op. Ik had wel
eens gedroomd dat ik gedwongen werd tot seks en toen was ik nat wakker geworden. |
|
|
|
Toen de preses terug kwam, had ik nog geen beslissing genomen. Wat zouden mijn
ouders er wel niet van zeggen. Door de geheimhoudingsplicht zouden ze weliswaar
niets te weten komen, maar toch; ze zouden me allerlei vragen stellen, misschien
wel eens willen kijken waar ik woonde. Ik moest maar eens vragen wie allemaal op
de hoogte waren van het bestaan ven de sociëteit. Hij vroeg me wat ik ervan
vond. Ik zei hem dat ik twijfelde. Hij vond dat een hele goede reactie. In elk
geval een bewijs dat zij een goede keuze gemaakt hadden. Hij zou mij wat
achtergrond geven en daarna mocht ik alles vragen wat ik wilde, misschien mocht
hij vanwege bepaalde regels niet overal antwoord op geven.Hij vertelde me dat
deze constructie was bedacht door een van de vaders van een lid van deze
sociëteit om zijn zoon te beschermen tegen allerlei seksuele
uitspattingen. Natuurlijk snapte de preses wel dat ik mij een soort prostituee
voelde, maar hij zei dat ik ook de andere kant moest zien. Het was een
contract, gebaseerd op gelijkheid. Ook ik kon eisen dat het contract werd
nageleefd en geen lid kon zich er aan onttrekken. Ook zou ik beschermd worden
door de leden van de sociëteit tegen de boze buitenwereld. Het geld en de
huisvesting was geen vergoeding voor seksuele diensten, maar een middel om mij
aan de sociëteit te binden.
Hij vergeleek de sociëteit met een soort klooster. Je leefde en leerde er
met elkaar, je werd door de sociëteit beschermd en ontwikkeld.Ik mocht
vragen stellen. Wie waren er op de hoogte van het bestaan van de
sociëteit? Een hele kleine kring vrijmetselaars. Het waren de vaders van
de studenten die hier woonden. Ook zij hadden onderling zwijgplicht op straffe
van ‘tegenwerking en uitsluiting’ in alle opzichten, economisch en sociaal.
Wat als ik toch zwanger werd? Er was in het contract een medische verzekering
afgesloten die recht gaf op abortus, maar als ik het kind wilde houden, zou ik
financieel in staat gesteld worden om het groot te brengen. Maar, zoals het
contract gebood, was ik verplicht de anticonceptiepil te gebruiken. Ik zou geen
claims kunnen leggen, want het vaderschap was, gezien de constructie, wel heel
moeilijk vast te stellen. Mijn vraag over de geheimzinnige ‘dies’ mocht hij
niet beantwoorden. Het waren gemeenschappelijke avonden, waarin een
gezamenlijke activiteit werd gedaan. De preses boezemde mij vertrouwen in. Hij
zei dat ik het ongetwijfeld naar mijn zin zou hebben; het was hier
één familie en ik zou het middelpunt zijn; niet de slaaf, maar de
vriendin van iedereen. Alle leden zouden van mij houden; daarvan was hij
overtuigd. Ze hadden mij niet voor niets uitgekozen. |
|
|
|
Ik heb het contract getekend. Mijn ambitie om te studeren won het van het idee
dat ik een soort prostituee zou worden en ook dat laatste wond mij wel een
beetje op, eerlijk gezegd. Ik ben, zoals ik al vertelde, in een braaf dorp
opgegroeid en dat beschermde mij tegen een lichte neiging tot sletterigheid;
seksuele drang heb ik altijd wel moeten onderdrukken.
De preses stelde voor dat ik de laatste maandag van augustus mijn kamer in de
sociëteit zou betrekken. Met twee zware tassen kwam ik die maandagmiddag
in Leiden aan. Ik gaf de tassen in bewaring op het station; later zou ik ze wel
ophalen. Ik merkte al direct op dat mijn huisgenoten stuk voor stuk een goede
indruk op me wilden maken. Ze waren keurig gekleed, droegen dezelfde kleren,
een donkerblauwe blazer en een grijze broek. Ze boden me hulp aan om mijn kamer
in te richten, maar de preses zei dat ze me die middag met rust moesten laten.
Als ik hulp nodig had, moest ik dat hem maar even zeggen. Ik zei dat mijn
tassen nog op het station stonden. Er was onmiddellijk een vrijwilliger om ze
te halen. Die middag besteedde ik aan mijn kamer. Er hoefde eigenlijk niets aan
te gebeuren. In een kast lagen al kleren voor mij klaar: truitjes, bloesjes,
rokjes in dezelfde kleuren als de keurige pakken van de studenten, nylonkousen,
jarretels, maar geen ondergoed. Dat stond inderdaad in mijn contract. Er lag ook
een stapeltje rode kleding. Ik paste een paar dingen: de rokjes waren wel erg
kort en de truitjes heel strak. De heren zouden veel te genieten hebben. Er lag
f 500,- klaar om de kamer verder naar mijn eigen smaak te verfraaien.
Om een uur of vijf kwam de preses even kijken hoe het ging. Hij zei dat ik een
uitstekende indruk had gemaakt op de jongens; ze waren heel enthousiast over de
keuze. De rest zou ook wel goed komen. Hij nodigde me uit voor de gezamenlijke
maaltijd om 7 uur. De mevrouw zou ter ere van mijn komst iets speciaals
bereiden. Ze had zich inderdaad voor me uitgesloofd. Het was een compleet
diner. Tijdens de maaltijd leerde ik alvast een beetje de karakters kennen en
de manier van omgaan met elkaar. Het was ontspannen, vrolijk; toch soms ook wel
ernstig. Ik zou hier vast heel veel opsteken van het leven. Aan het eind nam de
preses het woord. Vanavond om tien uur zou de eerste dies zijn, een speciale
avond om mij en de nieuwe student, de jongen met het kale hoofd, officieel te
ontvangen en in te wijden. We wisten allemaal dat een dies speciale
voorschriften kende. Om ons voor te bereiden kregen we instructies op papier in
een gesloten enveloppe met onze namen erop, die niet aan tafel open gemaakt
mocht worden. Ik maakte op mijn kamer de enveloppe open. De uitnodiging bevatte
een programma voor de avond in vage termen: ‘opening’, ‘inwijding’, ‘borrel’.
Toen ik bij de kledingvoorschriften kwam, viel mijn mond open van verbazing. Ik
diende ‘geheel naakt, om klokslag tien op de deur van de sociëteitsruimte
te kloppen met het verzoek binnengelaten te worden’. Ik had de laatste dagen
natuurlijk wel eens gedacht over ‘de eerste keer’, maar nu begon mijn hart
sneller te kloppen. Ik wilde de studenten, die ongetwijfeld aan het natafelen
waren, liever niet onder komen en besloot snel de gemeenschappelijke wasruimte
in te gaan om me te douchen.
Tegen tienen sloop ik naar beneden. Ik zou mij pas in de hal uitkleden.
Natuurlijk was ik bloednerveus, maar aan de andere kant ook wel wat opgewonden
bij de gedachte dat ze mij naakt zouden zien. Het moest er toch een keer van
komen, gezien mijn contract. Zouden zij ook naakt zijn?Toen ik buiten de klok
van de toren aan de andere kant van de gracht, hoorde slaan, klopte ik aan. De
deur werd op een kiertje geopend. De preses stak zijn hoofd naar buiten, bekeek
me van top tot teen, glimlachte en wachtte. Toen ik niets zei, fluisterde hij
dat ik luid om toestemming moest vragen binnen te komen. Dat deed ik en in koor
hoorde ik de heren roepen: “Ja, gaarne”. De deur zwaaide open en ik trad binnen.
Je kon een speld horen vallen, daarna hoorde ik zuchten. Even later werd er
geapplaudisseerd en werd ik toegejuicht. Ik voelde me opgelaten, maar ook
gevleid. Opgelaten, omdat de heren keurig in het pak me op stonden te wachten
en gevleid omdat mijn lichaam hun kennelijk beviel. Op het moment dat de preses
het woord wilde nemen, fluisterde iemand me in het oor: “Wat ben je mooi”. Ik
draaide me om en glimlachte naar hem. Het was de student die ik zelf het knapst
vond.De preses heette mij en de nieuwe student welkom. Het was de jongen die
kaal was geschoren, omdat hij nog in de ontgroeningstijd zat. De preses zei dat
dit een bijzondere avond voor de sociëteit was, een nieuwe start. Hij
benadrukte dat het bijzondere van deze sociëteit lag in de voorkomendheid
naar anderen, de discipline die je moet opbrengen in het leven, maar daarbij
ook het genieten van de dingen die je gegeven worden. Hij hield ons voor de
regels te eerbiedigen en je nooit te verlagen tot de middelmaat en wat daar nog
onder zit. |
|
|
|
Eerst werd het nieuwe mannelijke lid ingewijd met een eenvoudige plechtigheid.
Hij moest beloven dat hij de voorschriften van de sociëteit getrouw na zou
komen, dat hij zich in het eerste jaar zou laten corrigeren door ouderejaars en
dat hij zich aan de geheimhoudingsplicht zou houden op straffen van uitsluiting
en latere represailles. Toen hij dit bevestigd had, werd hij met een handdruk
van alle aanwezige heren toegelaten tot de sociëteit.Ook mij werden die
beloften gevraagd, alleen hoefde ik mij niet te laten corrigeren door de leden,
met uitzondering van de preses. Die had alleen dat recht. Ik moest ook beloven
dat ik niemand boven de ander zou stellen.Voordat ik zou worden bevestigd als
lid, moest ik de lichamelijke proef afleggen die tevens de inwijding was. De
preses vroeg mij plaats te nemen op een laag tafeltje, waarop twee kleine
platte kussens waren bevestigd. Ik moest knielen op handen en voeten. De heren
gingen op de stoelen voor mij zitten en de preses ging achter mij staan. Ik
durfde niet achterom te kijken. Ik voelde een hand wat glibberig spul in mijn
kutje en op mijn schaamlipjes smeren. Alles speelde zich af in een doodstille
ruimte. Je kon de ademhaling van de studenten horen. De preses zei plechtig:
“In naam van de wetenschap en van de sociëteit Nostrorum Sanitas wijd ik
je in, Annemieke Wierink”. Mijn schaamlipjes werden uit elkaar geduwd en er
gleed iets warms naar binnen. Ze zaten strak om de penis, maar omdat ik
behoorlijk nat werd, voelde ik het ding langzaam verder glijden. Nu zou hij bij
mijn vliesje zijn. In één keer duwde de preses zijn paal tot mijn
baarmoedermond naar binnen. Omdat ik van de pijn schrok, slaakte ik een
gilletje. Ik voelde mij vernederd. Ik had me een eerste keer heel anders
voorgesteld. De tranen biggelden over mijn wangen. De preses legde zacht zijn
handen op mijn achterwerk en liet mij bijkomen. Langzaam trok de pijn weg. Ook
toen hij zich terug trok, deed het pijn. Ik keek onwillekeurig achterom en zag
een grote glibberige lul nog naar mijn achterwerk wijzen. Er zat bloed aan.
Mijn kutje en de binnenkant van mijn bovenbenen werden met een wit doekje
schoongeveegd. Hij hield het omhoog en vroeg ons toe te kijken. Het was rood
gevlekt, het bewijs dat ik een betrouwbaar lid zou zijn van deze
sociëteit. Het doekje zou opgehangen worden in deze kamer, achter glas. Ik
werd van het tafeltje afgeholpen, ik voelde diep in mij een zeurende pijn.
Daarna werd ik door iedereen omhelsd. Ik had gedacht dat de plechtigheid was
afgelopen, maar ik had het mis. Mij werd vriendelijk verzocht het bewijs te
leveren dat ik in staat was de heren zaad te laten produceren. Daartoe diende
ik om de beurt in het kamertje ernaast hen dat bewijs te onttrekken. De
volgorde was de anciënniteit. Ik ging met de preses naar de ruimte. Hij
zei me dat hij me zou mij leren hoe ik dit het beste aan kon pakken. Hij deed
zijn gulp open en legde mijn hand om zijn dikke lid. Ik moest langzaam heen en
weer bewegen. Meer hoefde en mocht ik die avond niet doen, ook niet als ze iets
anders zouden vragen. Het bewijs moest opgevangen worden in een bierglas. Die
avond heb ik kennis gemaakt met de penissen van mijn huisgenoten. De jongens
waren nerveus; het was voor hen ook een zich waarmaken ten opzichte van mij. Ik
moest zelfs de jongste op z’n gemak stellen en daar voelde ik me best goed bij.
Iedereen kwam klaar, de een met een schreeuw, de ander met een beetje gegrom.
Als ze het nodig vonden, mochten ze mijn borstjes strelen. Ik deed mijn best om
alles keurig op te vangen. Dat lukte niet steeds, want sprietste soms alle
kanten op. Nadat iedereen geweest was, mocht ik het resultaat tonen. Ik vond
het best veel en was er wel een beetje trots op. De studenten hadden nu weer
het hoogste woord en schepten tegen elkaar op. Zelf toen was mijn inwijding nog
niet voorbij. De voorzitter vroeg me het sperma op te eten; het was een soort
symbool van dat ik de moeder was van al deze mannen. Ik had nog nooit sperma
gehad; dus ik wist niet wat ik ervan moest denken. Een van de studenten goot
het sperma in een lepel en voerde me. Het was verschrikkelijk, het spul had
weinig smaak, een beetje zoutig, maar was zo glibberig dat ik het niet goed weg
kon krijgen. Ik slikte uit alle macht, moest kokhalzen. Natuurlijk had ik wel
eens over ontgroeningen gehoord, maar ik had niet verwacht zo vernederd te
worden. Ik heb alles doorgeslikt als een braaf meisje en oogstte veel
bewondering met mijn doorzettings-vermogen. Ik werd opnieuw gekust en
geknuffeld. Ze schonken lekkere drankjes voor me in om de smaak weg te spoelen,
maar het glibberige spul leek af en toe weer boven te komen. Ik heb nog lang die
avond een rare smaak in mijn mond gehad. Een vreemde gewaarwording was voor mij
dat ik mij nu, naakt, al behoorlijk op mijn gemak voelde. Natuurlijk nog wel
een beetje verlegen, omdat ze steeds naar mij zaten te kijken, maar het ergste
was voorbij. Ik had stand gehouden en werd bewonderd. We hebben het flink op
een drinken gezet. De drank zorgde ervoor dat ik mijn schaamte voorbij was. |
|
|
|
De volgende ochtend kreeg ik als dank ontbijt op bed. De preses bracht het. Hij
vroeg hoe het met me ging, zei dat ik een uitstekende indruk had achter gelaten
en dat hij blij was dat hij mij had gekozen. Hij zei dat het nachtrooster
volgende week inging en dat hij deze week mij ’s nachts gezelschap kwam houden.
Die nachten heb ik veel geleerd over seks, op welke manieren je een man kunt
bevredigen, maar hij leerde me ook hoe ík kon genieten. Dat is heel
belangrijk voor me geweest. Ik moest zelf ook plezier en genot hebben, anders
zou het voor mij te zwaar worden. Toen ik dat eenmaal ontdekte, voelde ik me
ook niet meer een soort prostituee, maar een minnares van vier mannen. Hij was
de eerste die zaad in mij spoot.Hij vertelde mij ook over de achtergrond van de
sociëteit. De jongens hadden allemaal rijke vaders, vaak industriëlen,
politici en het mooie was dat ik alles in evenwicht hield. Ze mochten geen
relaties hebben; dus konden ze geen gekke dingen doen op dat gebied. Ik was er
uiteindelijk voor om dat tegen te houden. De ouders dachten dat ze ook wel niet
aan mij bleven hangen, omdat ik het met meer jongens deed. Hij lachte dat ze
zich daarin nog wel eens konden vergissen …En zo begon mijn leven in de
sociëteit. Ik moest wennen aan mijn nieuwe, compleet andere leven: van een
meisje uit een dorp, dat tot voor kort de oudste was van een groot gezin en daar
een soort moederrol speelde, was ik nu een vrouw in een grote stad met vier
minnaars. Ik moest alleen mijn eigen kamer schoonhouden en zelfs daarvoor
kreeg ik vaak hulp aangeboden. Ik moest leren studeren en ik moest leren
minnares te zijn. Dat was best zwaar in het begin. Overdag ging ik naar
college, studeerde op de faculteit, maar zodra ik de sociëteit binnen kwam
en mij omkleedde, begon ‘mijn andere leven’. Dat voelde ik direct al doordat ik
zonder slipje rondliep in dat ultrakorte rokje en doordat mijn tepeltjes tegen
mijn truitje schuurden. Het wekte een constante geilheid op, ook omdat ik alle
ogen steeds op mij gericht zag. We aten ’s avonds gemeenschappelijk en dat was
voor mij het mooiste moment van de dag, het was altijd weer een feest. Luchtig,
maar ook ernstig. Ik heb daar ontzettend veel geleerd over politiek en
aanverwante zaken. Na tienen verzamelden we ons altijd in de
sociëteitsruimte. Daarna ging ik met de minnaar van de dag naar mijn
verdieping. Gelukkig had ik een gunstig collegerooster; ik kon vaak uitslapen
of ‘s middags even bijslapen. In drukke tijden heb ik echter wel eens colleges
moeten missen. |
|
|
|
Voor mij waren ‘de vluggertjes’ het moeilijkst; daarin voelde ik mij het meest
misbruikt.
Als ik bijvoorbeeld in de sociëteitskamer iets zat te drinken, kon het
gebeuren dat een van de studenten in mijn oor fluisterde of ik me even
beschikbaar wilde stellen. Het werd altijd op die wat afstandelijke manier
gevraagd. Het was of ze zichzelf er ook een beetje schaamden. We zonderden ons
dan af in het kamertje ernaast. Ik ging geknield op het tafeltje zitten, of
leunde tegen de grote tafel, mijn benen gespreid, en de student stak zijn
geslacht in mijn kutje. Hij stootte net zo lang tot hij zijn zaad in mij spoot.
Meestal kwam ik zelf ook klaar. We wasten ons na afloop en met rode koontjes
kwamen we terug in de kamer. Natuurlijk bleven in zo’n geval opmerkingen niet
uit, maar altijd vriendelijk plagend. Je leerde je daardoor ook te verweren.
Liever had ik de stiekeme vluggertjes, in de badruimte, de douche was tamelijk
populair; in de tuin, in allerlei hoekjes van het huis. Ik kwam niet op de
kamers. Ik moest me aan het aantal houden ter bescherming van mezelf, want
zestien orgasmen per week is amper vol te houden. Alleen degenen die niet bij
mij sliepen die nacht hadden het recht op een vluggertje. In de sociëteit
mocht ik volgens het contract alleen in een kort rokje lopen, zonder slipje
eronder. Dat was in het begin een vreemde gewaarwording. Het rokje was zo kort
dat de studenten heel vaak mijn kutje konden zien, bijvoorbeeld als ik op een
stoel zat, als ik de trap opliep. Ik was mij daardoor ook voortdurend bewust
van mijn positie, en ik werd er ook geil van, een soort constante geilheid. Als
ik met iemand zat te praten, merkte ik dat het ook een sterke positie was; de
ander werd onrustig, kon zich niet goed concentreren. Handtastelijkheid was uit
den boze. Een student verloor daardoor onmiddellijk zijn ‘vluggertje’ en moest
mij een boete betalen. Het gebeurde niet vaak. Maar aan de andere kant, soms
gaf ik in een geile bui een showtje weg. Favoriet was de schommel, ik schommel
namelijk graag. Dan zaten mijn huisgenoten op het terras schaamteloos naar mijn
blote kutje te kijken.Degenen die bij me bleven slapen nam ik vaak aan het eind
van de dag uit de sociëteitskamer mee naar boven. We douchten ons dan
samen in de gemeenschappelijke doucheruimte en doken mijn bed in. Na een uurtje
knuffelen en vrijen (ook daar zat een limiet aan van een uur) kon ik dan meestal
heerlijk slapen. Natuurlijk was de ene beter in bed dan de ander, maar degene
die het nodig had, kreeg van mij aanwijzingen ter verbetering. Zelfs de jongste
was na een paar keer een behoorlijk ervaren minnaar. Natuurlijk had ik mijn
voorkeuren, maar ik heb iedereen gegeven wat ik had, vriendschap en seks. |
|
|
|
| Klik hier om nog meer gratis porno te kijken!
|
De erotische verhalen of welke andere content verbonden aan fotoverhalen.nl, mag op geen enkele wijze gebruikt, gekopieerd of gereproduceerd worden zonder schriftelijke toestemming van Foto Verhalen.nl
Webmasters
|
![[Extreem]](/img/button_extreem.gif){kind=small}
![[Hardcore]](/img/button_hardcore.gif){kind=small}
![[Tiener]](/img/button_tiener.gif){kind=small}
![[Dierensex]](/img/button_dierensex.gif){kind=small}
![[Lesbo]](/img/button_lesbo.gif){kind=small}
![[Gay]](/img/button_gay.gif){kind=small}
![[Verhaal insturen]](/img/button_verhaal-over.gif){kind=small}
